Artikel

‘Hou je vooral niet taai en huil’.
mediationenscheiding.nl - Hou je vooral niet taai en huil

Geschreven door: Jelske

Jelske is juridisch medewerkster en kantoormanager.

22 februari 2020

Acht lessen uit ‘Het scheidboek’

Een scheiding is een eenzaam proces, ook al krijgen heel veel stellen er vroeg of laat mee te maken. Maaike Olde Olthof, auteur van Wat een scheidboek, vertelt wat haar scheiding haar opleverde.

Bijna 40 procent van alle huwelijken mondt uit in een echtscheiding, terwijl datzelfde percentage dertig jaar geleden nog rond de 15 lag. Scheiden blijft in een verdomhoekje zitten, hoewel het allang geen bijzonder fenomeen meer is. Het is verbazingwekkend hoe weinig we elkaar als lotgenoten een helpende hand bieden. Jammer, want juist uit ervaringen van een ander kun je zelf kracht of troost putten. Het is een van de acht lessen die ik van mijn ‘scheidproces’ leerde.

LES 1: Je hoeft je niet taai te houden

‘Keep smiling’ of ‘Houd je taai, hè?’ Ik heb het vaak gehoord toen ik in scheiding lag. Goedbedoeld advies natuurlijk, maar je hebt er niks aan. Taai hield ik me al jaren; het leverde slechts een hoge bloeddruk, schouders van beton en een wankele relatie op. Het ‘even slikken en weer doorgaan’-principe is pure symptoombestrijding. Je zult de ellende toch echt een keer bij de lurven moeten pakken. Scheiden is een ingrijpende gebeurtenis. Huilen mag. Het gezin is ontwricht en je emoties, goed of kwaad, moeten eruit. De beste troost komt van onverwacht medeleven. Zoals van de juf op school die ooit in hetzelfde schuitje zat en speciaal de tijd voor je neemt. Of van de buurvrouw die aanwaait om een knuffel te geven. Geen oordeel maar oprechte interesse en liefde.

Misère van derden is lekker smeuïg. Waarom? Andermans ellende duwt je eigen sores op de achter­grond.

LES 2: Roddels kun je beter links laten liggen

Misère van derden is lekker smeuïg. Waarom? Andermans ellende duwt je eigen sores op de achtergrond. Bovendien roddelt het ontzettend lekker op het schoolplein. Toen mijn ex en ik uit elkaar gingen, gingen de wildste geruchten rond. Er was echter niks heftigs aan onze break up. De koek was gewoon op. Toen André, een vriend van ons, een maand later ook de scheiding aanvroeg was dat aanleiding tot hysterische verhalen. Ik heb er even wakker van gelegen nadat de oudste uit school kwam met de vraag of ik verliefd was op André. Woest was ik. Toch heb ik me niet laten verlagen. Je bent aan niemand, behalve de kinderen in zo’n geval, enige uitleg verschuldigd. Verdoe je tijd niet aan het gezuig van passanten.

LES 3: Het kaf scheidt zich vanzelf van het koren

Het was een raar fenomeen: klasgenoten van je kind die niet meer bij jou thuis mogen spelen omdat de ouders vrezen dat er van alles gaande is. Of de vriendin die graag helpt als je moet verhuizen, maar jaloers is als je eindelijk weer geluk vindt in een nieuwe, hartstochtelijke liefde. De schifting binnen mijn vrienden – en kennissenkring was vrij meedogenloos. Wat overbleef was een krachtige kern. Een hechte groep die door dik en dun aan je zijde staat. Dat is aangenamer dan honderd oppervlakkige relaties of duizenden volgers op Instagram.

LES 4: Het schuldgevoel verdwijnt nooit, accepteer het

Vijf jaar na de scheiding duikt het schuldgevoel-monster nog regelmatig onverwacht op. Wanneer de oudste het huiswerk vergeet en ze bij haar vader is. Of als de jongste huilend na een driftbui zegt dat ze langer bij mij wil zijn omdat ‘ik daar nu gewoon zin in heb’. Het gezin is incompleet. Dat blijft een bittere pil om te slikken en de kinderen dragen voor de rest van hun leven een litteken van de ingrijpende gebeurtenis. Zoiets valt nooit weg te poetsen. Ook niet als je zelf weer geluk vindt of de kinderen tomeloos verwend met de allernieuwste gadgets.

Wie zit er te wachten op een 40-jarige single moeder van twee? Meer mannen dan ik dacht.

LES 5: Gij zult weer liefde vinden

Wie zit er te wachten op een 40-jarige single moeder van twee? Meer mannen dan ik dacht. Genoeg kandidaten die jouw liefde graag beantwoorden en ontvangen. Ik besloot na de scheiding nooit een partner meer verantwoordelijk te stellen voor mijn levensgeluk. Eerst moest ik mezelf maar eens volledig accepteren. Op dat moment kwam er onverwacht een nieuwe man. Die relatie was intens en voelde als een cadeau: mijn liefde bleek dus helemaal niet zo stuk als ik dacht.

LES 6: Zadel je kinderen niet meteen op met een andere liefde

Ik heb die onverwachte nieuwe liefde een paar maanden in huis gehad omdat hij met een toeristenvisum naar Nederland mocht. Achteraf had ik dat liever anders aangepakt. Er is niks mis met open zijn over je ontluikende verliefdheid, maar ik wil dat de kinderen vooral na de scheiding blijven weten – en voelen – dat ze op nummer 1 staan. Dat lukt niet als er meteen een nieuwe partner geïntroduceerd wordt. Kinderen zitten niet te wachten op die ‘indringer’. Juist na de scheiding hebben ze extra behoefte aan onvoorwaardelijke aandacht.

LES 7: Soms overschat je jezelf

Toen mijn dochters voor het eerst twee weken met hun vader alleen op vakantie gingen, waren ze vier en zeven jaar. Ik vond het verschrikkelijk. Ik kon het niet loslaten. Best logisch, zeker als de kinderen zo jong zijn. Het is een natuurlijk proces en mijn angst had weinig te maken met hoe de ex-partner met je kinderen omgaat. Het zit onder je moederhuid om continu voor ze te zorgen op die leeftijd. Vooral de jongste zat destijds vaak op schoot en ’s nachts kroop ze regelmatig bij me in bed. Veertien dagen zonder hen voelde onwerkelijk. Ik sprak ze weinig, want ze waren elke dag buiten, sloten kindervriendschappen en zwommen tot ze moe en voldaan naar het vakantie-appartement terugkeerden. Uiteindelijk kwamen ze thuis met een koffer vol enthousiaste verhalen en blije gezichten. Het waren de langste twee weken van mijn leven.

De toekomst ziet er ineens heel anders uit. Je wordt in alles weer op jezelf teruggewor­pen.

LES 8: Niemand is overleden

Ik lees veel verhalen en interviews waarin men spreekt over scheiden als rouwproces. Dat heb ik zelf niet als zodanig ervaren. Het was wel rauw maar rouw betekent voor mij: liefde voelen die geen kant meer op kan omdat de persoon in kwestie er niet meer is. Scheiden is inderdaad falen. De toekomst ziet er ineens heel anders uit. Je wordt in alles weer op jezelf teruggeworpen. Ik wilde vlak na het besluit het liefst de hele dag in m’n bed blijven. Maar ja, de kinderen zijn hun veilige haven kwijt en hun leven staat ook op z’n kop. Probeer ondanks alles dankbaar te zijn voor wat er nog wel is: je leeft. En je krijgt de mogelijkheid om het nu op een andere manier aan te pakken.

Maaike Olde Olthof (44) is journalist en auteur van ‘Wat een scheidboek’, dat vanaf 15-02-2020 in de winkels ligt.

 

 

Wil je meer over mediation of scheiden lezen? Schrijf je hier dan in voor onze Nieuwsbrief. Dan blijf je helemaal uptodate.

Schrijf je hier in voor onze Nieuwsbrief.

De laatste 12 artikelen:
Het onterfde kind

Het onterfde kind

B L O GHet onterfde kindHet onterfde kindIn steeds meer testamenten is sprake van onterving van een kind. Bijvoorbeeld...

Bijzondere huwelijkse voorwaarden

Bijzondere huwelijkse voorwaarden

B L O G  -  K O R TBijzondere huwelijkse voorwaardenBijzondere huwelijkse voorwaarden“Ik wil graag in de huwelijkse...

Corona en alimentatie

Corona en alimentatie

B L O G  -  K O R TCorona en alimentatieCorona en alimentatieMinder inkomenNog steeds bevinden wij ons midden in de...

Scheiden is rouwen

Scheiden is rouwen

B L O G  -  K O R TScheiden is rouwenScheiden is rouwenOf je nu de verlater of de verlatene bent, een scheiding brengt...

0 reacties

Open chat
Kan ik je helpen?
Hallo, kan ik je helpen?
Heb je een vraag of wil je een afspraak maken?
Ik help je graag.